நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளின் எல்லை நிர்ணயத்தின் பின்னணியில் தென்னிந்தியாவிற்கு நீதி.

நீதிமன்றங்களின் விளக்கத்தில் முன்மொழியப்பட்டபடி, கூட்டாட்சி அமைப்பு இந்திய அரசியலமைப்பின் அடிப்படை அம்சங்களில் ஒன்றாகும் என்றாலும், நடைமுறையில், அரசியலமைப்பு சட்டம் கூட்டாட்சி அல்லது ஒற்றையாட்சி என்ற நிலையில் ஒற்றையாட்சியை நோக்கி உறுதியாக சாய்ந்துள்ளது. இருந்தபோதிலும்,  இந்தி பேசாத மாநிலங்கள், குறிப்பாக தென் மாநிலங்களில் கூட்டாட்சி அமைப்பு என்பது இந்திய அரசாங்கத்தின் வடிவமாக நம்பப்படுகிறது. இந்திய அரசியலமைப்பின் பல பிரிவுகள் கூட்டாட்சியை நோக்கிய முயற்சிகளை ஆதரிப்பதாகக் கருதப்படுவதால், மக்கள் நம்பிக்கை மற்றும் நீதித்துறை விளக்கங்கள், ஒன்றிய அரசாங்கத்தில் ஒற்றையாட்சி எண்ணத்தை கொண்ட ஆட்சியாளர்கள் கூட, தங்கள் செயல்பாட்டில் இந்தியாவை கூட்டாட்சியிலிருந்து  மாற்றினால், இந்தி பேசாத மாநிலங்கள், குறிப்பாக தென் மாநிலங்கள் நிலவிடும்  இத்தகைய பரந்த நம்பிக்கையை சீர்குலைத்துவிடுமோ என்று அஞ்சவும் செய்கின்றன. தற்போதுள்ள மக்கள்தொகை விகிதங்களின் அடிப்படையில் நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளின் மறு எல்லை நிர்ணயத்தால் அதன்  முதல் பலியாக இந்த மக்களின் நம்பிக்கை உள்ளது. இந்த நம்பிக்கை தக‌ர்க்கப்பட்டவுடன், அது இந்தியாவின் பல்வேறு மொழிகள் மற்றும் கலாச்சாரங்கள், குறிப்பாக தென்னிந்திய மொழிகள் மற்றும் அதன் தனித்துவமான கலாச்சாரத்தின் மறைமுகமான சீரழிவின் தொடக்கப் புள்ளியாக இருக்கும். எனவே,  ஒரு இனத்தின் அடையாளன‌ மொழியும் கலாச்சாரமும்  சிதைவு தென் மாநிலங்களின் கவலையாகும்.

இந்திய அரசியலமைப்பு நாடாளுமன்றத்திற்கு முற்றிலும் அதிகாரம் அளிக்கிறது, இதன் மூலம், எந்தவொரு ஒரு பகுதியின் அல்லது எந்தவொரு ஒரு மொழியின் மிருகத்தனமான பெரும்பான்மையானது நாடாளுமன்றத்தில் ஏற்பட்டால் , அந்த பகுதியின் நோக்கங்களை அல்லது ஒரு மொழியை நாடாளுமன்றத்தின் மூலம் சட்டப்பூர்வமாக திணிப்பது எளிதான செயலாகும். இடங்களின் எண்ணிக்கையை 543 ஆகக் கொண்டு, அறிவிக்கப்பட்ட மக்கள் தொகை புள்ளிவிவரங்களின் அடிப்படையில் எல்லை நிர்ணயம் செய்தால், தென் மாநிலங்கள் 20 இடங்களுக்கு மேல் இழக்க நேரிடும். மறுபுறம் வட மாநிலங்களுக்கு இந்த 20 இடங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்படும். 848 இடங்களாக அதிகரித்தாலும், உத்தரப்பிரதேசம் மற்றும் பிற இந்தி மாநிலங்கள் 150 க்கும் மேற்பட்ட இடங்களைப் பெறும், இது நாடாளுமன்றத்திற்குள் பிராந்திய அதிகாரங்களின் சமநிலையை சாய்த்து விடும்.

எந்த தென் மாநிலமும் இடங்களை இழக்காது, மாறாக விகிதாசார அடிப்படையில் கூடுதல் தொகுதிகளைப் பெறும் என்று மத்திய உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா உறுதியளித்தார். ஆனால் இன்று வரை, விகிதாச்சார விநியோகம் தற்போதைய இட சதவீதத்தின் அடிப்படையில் இருக்குமா அல்லது மக்கள்தொகை புள்ளிவிவரங்களின் அடிப்படையில் இருக்குமா என்பதை மத்திய உள்துறை அமைச்சரோ அல்லது மத்திய அரசோ தெளிவுபடுத்தவில்லை. மத்திய அரசு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பை அறிவித்துள்ளது, மேலும் கணக்கெடுப்பு டிஜிட்டல் முறையில் இருக்கும் என்றும், அதாவது மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு விரைவுபடுத்தப்பட்டு விரைவில் முடிக்கப்படும் என்றும் கூறியுள்ளது. மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு முடிந்ததும், அரசியலமைப்பு சட்டப் பிரிவு 82  நடைமுறைக்கு வரும். ஒவ்வொரு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பும் முடிந்ததும், மக்கள் சபையில் மாநிலங்களுக்கு இடங்களை ஒதுக்குவதும், ஒவ்வொரு மாநிலத்தையும் தொகுதிகளாகப் பிரிப்பதும் அத்தகைய அதிகார குழுவால்  மறுசீரமைக்கப்படும். இந்த பிரிவில் எந்த திருத்தத்தையும் மத்திய அரசு செய்திட‌வில்லை என்றால், 2026 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் மட்டுமே இட ஒதுக்கீடு செய்யப்படும். மேலும், இந்த மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு புள்ளிவிவரங்கள் எந்தவொரு எல்லை நிர்ணயத்திற்கும் அடிப்படையாக இருந்தால், தென் மாநிலங்களுக்கான நாடாளுமன்ற இடங்களின் எண்ணிக்கை கடுமையாகக் குறைக்கப்படும், இதன் விளைவாக தென் மாநிலங்களின் அதிகாரம் குறைக்கப்படும்.

2019 ஆம் ஆண்டில், கார்னகி டவுன்மென்ட் மற்றும் சர்வதேச அமைதி வெளியிட்ட ஆய்வில், 2001 மற்றும் 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புகளைப் பயன்படுத்தி, ஒரு கட்டுரை வெளியிடப்பட்டது, அந்த ஆய்வறிக்கை மாநில மக்கள்தொகை புள்ளிவிவரங்களை 2026 ஆம் ஆண்டில் கணித்து, மறுசீரமைப்பு செயுதிட வேண்டிய நிலையில்,  தவறான பங்கீட்டின் தீவிரத்தை விளக்குகிறது. மேலும் இந்தக் கட்டுரை ஒவ்வொரு மாநிலத்திற்கும் திருத்தப்பட்ட இட ஒதுக்கீட்டையும் அவற்றின் திட்டமிடப்பட்ட புள்ளிவிவரங்களுடன் பின்வருமாறு எடுத்துரைக்கிறது.

மாநிலங்கள்	தற்போதைய இடங்கள்	விகிதாசார இடங்கள் (2011)	விகிதாசார இடங்கள் (2026)
தமிழ்நாடு	39	32	31
ஏ.பி., தெலுங்கானா	42	37	34
கேரளா	20	15
ஒடிசா	21	18	18
மேற்கு வங்கம்	43	40	38
கர்நாடகா	28	27	26
ஹிமாச்சல்	4	3	3
பஞ்சாப்	13	12	12
உத்தரகண்ட்	5	4	4
அசாம்	14	14	14
ஜம்மு காசுமீர்	6	6	6
சத்தீஸ்கர்	11	11	12
டெல்லி	7	8
மகாராஷ்டிரா	48	49	48
குஜராத்	27	26	26
ஹரியானா	10	11	11
ஜார்கண்ட்	14	15	15
எம்.பி	29	32	33
ராஜஸ்தான்	25	30	31
பீகார்	40	46	50
உ.பி	80	88	91

எல்லை நிர்ணயம் தொடர்பான சிக்கல்கள் என்ன? என்ற தலைப்பில் மார்ச் 6, 2025 தி இந்து செய்தித்தாள் ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டது?  இந்த கட்டுரையில், தற்போதைய மக்கள் தொகை அடிப்படையில் கணிக்கப்படுள்ள மக்களவை தொகுதிகள்  பின்வருமாறு விளக்கப்பட்டுள்ளன:

மக்களவை இடங்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பது கூட பிரச்சினையைத் தீர்க்காது, ஏனெனில் அதிகரித்த இடங்கள் கூட ஒவ்வொரு மாநிலத்தின் மக்கள்தொகைக்கு ஏற்ப ஒதுக்கப்பட வேண்டும். மேலும் வெறும் இடங்களை அதிகரிப்பது கூட தென் மாநிலங்களின் அச்சங்களை போக்காது. மேலே உள்ள அட்டவணையில் இருந்து தெளிவாகத் தெரிவது, தென் மாநிலங்கள் மட்டுமே பாதிக்கப்படும்.  வேறு எந்த மாநிலங்களிலும் எந்த மாற்றங்களினால் பெரிய பாதிப்பு இல்லை. கடுமையாக தாக்கப்படும் தென் மாநிலங்களைப் போலல்லாமல்,  அசாம், மேற்கு வங்கம், மகாராஷ்டிரா, பஞ்சாப் போன்ற மாநிலங்கள் கூட எல்லை மறு சீரமைப்பால்  ஓரளவு மட்டுமே பாதிக்கப்படுகின்றன, எனவே, தற்போதைய மக்கள்தொகை விகிதத்துடன் எந்தவொரு எல்லை நிர்ணயமும், இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் தென் மாநிலங்களின் குரலைக் கணிசமாகக் குறைக்கும்.

மேலே கூறப்பட்ட தி இந்து கட்டுரை, “கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளில்  நமது நாட்டில் ஏற்பட்ட மக்கள்தொகை பெருக்கம்  சீரற்றதாக உள்ளது, உத்தரபிரதேசம், பீகார், மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் ராஜஸ்தான் போன்ற சில மாநிலங்கள் கேரளா, தமிழ்நாடு, கர்நாடகா மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்களை விட அதிக வளர்ச்சியைக் கொண்டுள்ளன” என்று கூறுகிறது. தென் மாநிலங்களில் குடும்பக் கட்டுப்பாடு திட்டங்களை செயல்படுத்துவதே தென் மாநிலங்களின் மக்கள்தொகை குறைப்புக்கு முக்கிய காரணமாகும், அதே நேரத்தில் மற்ற மாநிலங்கள், குறிப்பாக இந்தி பேசும் மாநிலங்கள், அந்த மாநிலங்களில் மக்கள்தொகை பெருக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த குடும்பக் கட்டுப்பாடு திட்டங்களை முறையாக செயல்படுத்தவில்லை. இந்த சீரற்ற மக்கள்தொகை பெருக்கத்தை உடனடியாக சரிசெய்ய முடியாது, எனவே; எந்தவொரு எல்லை நிர்ணய செயல்முறைக்கும் முன்னர் தென் மாநிலங்களுக்கு அவர்களின் அரசியல் உரிமைகளைப் பாதுகாக்க முழுமையான பாதுகாப்புத் திட்டம் தேவை.

எனவே, இதை சீக்கிரமே சரி செய்யாவிட்டால் அல்லது எந்த எதிர்ப்பும் அல்லது வெறுப்பும் வரப்போவதில்லை என்றால், உண்மையான ஆபத்து ஒரு பூவைப் போல மலரும், ஆனால் அத்தகைய சுமூகமான விளைவு நாட்டின் கூட்டாட்சி அமைப்பு கெடுதலாக அமைந்திடும்  மற்றும் இந்தி அல்லாத, குறிப்பாக தென் மாநில மக்களின்  மொழியையும் அடையாளத்தையும் அழித்திடும் வல்லமை கொண்டதாகும். எனவே, இந்த மாநாடு பின்வருவனவற்றை ஆராய முயற்சிக்கிறது:

• எல்லை நிர்ணயம் அறிவிக்கப்படாததால், நாடாளுமன்றத்தில் தென் மாநிலங்களின் முக்கியத்துவம் குறையும் அபாயம் இல்லை என்று அர்த்தமல்ல. எனவே, தற்போதைய மக்கள்தொகை விகிதங்களைக் கொண்டு தொகுதிகளின் எல்லை நிர்ணயத்திற்கு எதிராக குரல் எழுப்புவது தென்னிந்திய மக்களின் கடமையாகும்.

• தென் மாநிலங்களில் மக்கள்தொகை பெருக்கம் அல்லது இந்தி பேசும் மாநிலங்களில் கடுமையான குடும்பக் கட்டுப்பாடு முறைகள் எல்லை நிர்ணயத்தால் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைக்கு ஒரு தீர்வாகுமா?.

• ஒவ்வொரு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையிலும் எல்லை நிர்ணயம் கோரும் இந்திய அரசியலமைப்பின் 82வது பிரிவினை  திருத்தம் செய்திட வெண்டும்.

• இந்தியா ஒரு கூட்டாட்சி நாடாக இருப்பதால், இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் மேல் மற்றும் கீழ் அவைகள் இரண்டும் அனைத்து மாநிலங்களுக்கிடையில் சம விகிதத்தில் சமமாகப் பிரிக்கப்பட வேண்டும்.

நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளின் மறுசீரமைப்பில்

தென்னிந்தியாவிற்கு நீதி

கருத்தர‌ங்கம்

சென்னை

13.07.2025

தமிழக முற்போக்கு  மக்கள் கட்சி

www.tmmkatchi.com